ლესია უკრაინკა

ლესია უკრაინკა (1871–1913), უკრაინელი პოეტი. ნამდვილი სახელი და გვარი – ლარისა კოსაჩი. დაიბადა უკრაინაში, ქ. ნოვოგრად-ვოლინსკში, ცნობილი საზოგადო ­მოღვაწის პეტრე კოსაჩის ოჯახში. დედა – ოლღა კოსაჩი – ასევე ცნობი­ლი მწერალი იყო. ბავშვობიდანვე ­ძვლის ტუბერკულოზით დაავადებულს, მშობლებმა ოჯახში კარგი განათლება მისცეს, ასწავლეს უცხო ენები, ფორ­ტეპიანოზე დაკვრა. იგი მკურნალობდა ყირიმში, იტალიაში, ეგვიპტეში, ბულგარეთში. საქართველოში პირველად 1903 წელს ჩამოვიდა. სიცოცხლის ბოლო ათი წელი საქართველოსა და ეგვიპტეში გაატარა: ზამთრო­ბით ეგვიპტეში მიემგზავრებოდა მეუღლესთან, კლიმენტ კვიტკასთან ერთად, წლის დანარჩენ დროს კი საქართველოში ცხოვრობდა (თბილისი, ბათუმი, თელავი, ქუთაისი, ხონი, სურამი). თბილისში დაწერა დრამა „შემოდგომის ზღაპარი“. ლ. უკრა­ინკას ქართული ენაც სცოდნია. ჯერ კიდევ 1895 წელს ლესიას ქართული ანბანი შეასწავლა და „ვეფხის­ტყაოსა­ნი“ გააცნო კიევში სასწავლებ­ლად ჩასულ­მა ნესტორ ღამბა­რაშვილმა, რო­მელსაც კოსაჩებთან ჰქონდა  ოთა­ხი ნაქირავები. შემდეგ კი, უკვე ქუთაისში სილოვან ხუნდაძის მეუღლე ასწავლიდა ქართულს. ლესია და მისი მეუღლე მეგობრობდნენ ზაქარია ფალიაშვილთან. 1911 წელს ქუთაისში დაწერა პოეტური დრამა ფეერია „ტყის სიმღერა“. ქუთაისიდან მძიმე ავადმყოფი ლ. უკრაინკა 1913 წლის ზაფხულში წაიყვანეს სურამში, სადაც რამდენიმე დღის შემდეგ გარდაიცვალა.

ლ. უკრაინკას ნეშტი სამშობლოში წაასვენეს და კიევში, ბაიკოვის სასაფლაოზე დაკრძალეს.